آرشیو وبلاگ خرداد 1390
شهریور 1389
آبان 1388
شهریور 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387

لینک ها وبلاگ گروهی کتابداران افغانستان
وبلاگ گروهی دانشجویان افغان دانشگاه فردوسی مشهد
غلام رضا واعظی(شب تاب)
سجاد حسینی(طلوع اندیشه)
پریسا احمدی(ساحل)
حکیمه حسنی(ابدییت)
سمیه احمدی(پاتوق)
طراحی وب سایت
قالبهای رایگان وبلاگ

خروجی وبلاگ

آری

پیاده آمده بودم سواره خواهم رفت.

مقام های غربی و افغان از مشارکت مردم در انتخابات پارلمانی افغانستان ستایش کرده و آن را نشانه ای از روند حرکت این کشور بسوی آینده دانستند.

با وجود تهدیدهای طالبان حدود 40 درصد از رای دهندگان در این انتخابات شرکت کردند. حدود 14 نفر در جریان حملات و درگیری در مراکز رای گیری کشته شدند.

ژنرال دیوید پتریوس فرمانده نیروهای ناتو در افغانستان از حضور نیروهای افغان برای تامین امنیت و سلامت این انتخابات تمجید کرده است.

با این وجود گزارش های متعددی از تقلب منتشر شده که نتایج این انتخابات را زیر سوال می برد.

بیش از 2500 نامزد برای 249 کرسی مجلس به رقابت پرداختند.

بیشتر مراکز رای گیری روز شنبه مطابق زمان تعیین شده کار خود را آغاز کرد.

اما نیروهای طالبان با حمله و شلیک موشک در نقاط مختلف کشور کوشش کردند مانع از مشارکت مردم شوند.

وزیر کشور افغانستان گفته است سه مامور امنیتی و 11 شهروند غیرنظامی کشته شده اند.

فضل احمد معنوی، رئیس کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان می گوید بر اساس شواهد، آمارها و گزارشهای اولیه میزان مشارکت مردم در دومین انتخابات پارلمانی کشور 40 درصد بوده است.

این در حالیست که در انتخابات سال 2005 حدود 50 درصد از رای دهندگان شرکت کردند.

آقای معنوی که در یک کنفرانس و پس از پایان دومین انتخابات پارلمانی در کابل سخن می گفت تاکید کرد که این آمار نهایی نیست و کمیسیون پس از دریافت اطلاعات بیشتر از مراکز رای دهی گزارشهای دقیق تری منتشر خواهد کرد.

رئیس کمیسیون مستقل انتخاباتی افغانستان افزود حملاتی از سوی مخالفان مسلح دولت صورت گرفت و تخلفهای انتخاباتی هم وجود داشته اما به هر حال انتخابات در کل با "موفقیت" برگزار شد.

ژنرال پتریوس گفت: "مردم افغانستان پیام قدرتمندی رساندند."

او انتخابات و حق رای مردم را "قوی ترین سلاح" خواند و از اقدامات امنیتی نیروهای افغان ستایش کرد.

مارک سدویل یکی از نمایندگان ناتو در افغانستان گفت این انتخابات نشان داد که "خشونت نمی تواند اراده دمکراتیک مردم را ناکام کند."

اما استفان دمیسترو فرستاده سازمان ملل متحد به افغانستان به بی بی سی گفت هنوز زود است که انتخابات را موفقیت بدانیم.

او گفت مشکلات امنیتی متعددی بخصوص در جنوب وجود داشته اما این رای دهی در بسیاری دیگر از نقاط کشور هیجان انگیز بوده است.

یک سخنگوی ایساف نیز گفت میزان خشونتها در این انتخابات مشابه انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته بوده است.

وی افزود در انتخابات روز شنبه 445 و در انتخابات اوت گذشته 479 مورد خشونت گزارش شد.

بنیاد انتخابات آزاد و عادلانه افغانستان که بر انتخابات نظارت دارد به بی بی سی گفته است تقلب های "وسیعی" روز شنبه انجام شده است.

لیس دوست خبرنگار بی بی سی در کابل گفت که 26 نفر که دارای کارت هویت تقلبی بودند در ولایت هلمند دستگیر شدند و یک مرکز رای گیری که گفته می شود حاوی برگه های رای تقلبی بود نیز بسته شد.

گروه طالبان از مردم افغانستان خواسته بود این انتخابات را تحریم کند.

نتایج اولیه این انتخابات روز 22 سپتامبر و نتایج نهایی 31 اکتبر اعلام خواهد شد.

باور کردنی نیست این همه سردی

این اولین پاییزی هست که در کابل هستم .سرما بی داد می کند همه به دنبال ذره ای از نور آفتاب هستند .

می بینی که نداشتن لباس گرم دستهای ترکیده و بدتر از همه آنفولانزای خوکی چهره های این مردم را چطور به نظر یخ زده کرده است.

یادت هست

با تو بودم و از تو گفتم

از شور و مستی از عشق و هستی

وباز هم مثل همیشه تو برایم می خواندی

چه زیبا و چه شیرین

 ومن هم .....

صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل و کمیسیون حقوق بشر افغانستان در روز جهانی کودک وضعیت کودکان این کشور را نگران کننده خوانده اند.

مسئولان کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می گویند میزان خشونت علیه کودکان در مکاتب/مدارس و خانواده ها افزایش یافته و شمار کودکان کارگر نیز بیشتر شده است

در حال حاضر کودکان زیادی هستند که در کابل و دیگر شهرهای افغانستان به کارهای دشوار فیزیکی مشغولند؛ کارهایی که عمدتاً در قوانین بسیاری از کشورها، از جمله افغانستان گماشتن کودکان به آنها منع شده اند

مسعود، یکی از هزاران کودکی است که برای تامین زندگی خانواده خود مجبور به انجام کار شده است. او در خیابانهای کابل موتر (خودرو) می شوید

این کودک ۱۲ ساله می گوید تنها نان آور خانواده خود است و روزانه ۳۰ تا ۴۰ افغانی (۶۰ تا ۸۰ سنت) درآمد دارد و با این پول می تواند چند نان به خانه اش ببرد

مسعود گفت که کلاس پنجم بود که مجبور به ترک آموزش شد و به دنبال لقمه نانی راه خیابان ها را در پیش گرفت

مانند مسعود کودکان زیادی را می تواند دید که در خیابانهای شهر کابل مشغول کارهای فیزیکی هستند.

با آن که آمار دقیقی در مورد کودکان کارگر در افغانستان وجود ندارد، اما آقای آهنگ می گوید بیش از ۶۰ هزار کودک تنها در شهر کابل مشغول کارهای شاق هستند. این کمیسیون یکی از دلایل افزایش کودکان کارگر را سطح بالای فقر در میان مردم عنوان می کند.

علاوه بر این، کمیسیون حقوق بشر افغانستان می گوید موارد خشونت علیه کودکان نیز افرایش یافته و باعث نگرانی این کمیسیون شده است

پرویز آهنگ، یکی از مسئولان این کمیسیون می گوید بررسی های این کمیسیون نشان می دهد که با گذشت هر روز وضعیت کودکان در افغانستان بدتر می شود

آقای آهنگ گفت: "وضعیت در افغانستان، در کل، هنوز هم نگران کننده است. شمار کودکانی که در خیابانها کار می کنند هر روز افزایش می یابد. موارد خشونت ها در حال افزایش است. همین اکنون ما کودکانی را سراغ داریم که مورد خشونتهای شدید قرار می گیرند."

او افزود: "خشونتها در سطح مکاتب از سوی مسئولان مکاتب بسیار بالا است.".

نجیب الله همیم، یکی از مسئولان صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد - یونسف- در افغانستان می گوید اگر چه وضعیت کودکان در مقایسه با سالهای گذشته بهتر شده، اما او می افزاید که در حال حاضر کودکان افغان در وضعیت خوبی قرار ندارند

افزود: "کودکان در افغانستان از شرایط زیست، تعلیم و تربیه و پیشرفت و شرایط دیگری که برای رشد کودکان لازم است، برخوردار نیستند. به همین دلیل وضعیت کودکان هنوز هم قابل نگرانی است."

این مقام یونیسف آموزش شش میلیون کودک در مدارس را پیشرفتی در زمینه بهبود وضعیت کودکان افغان می داند، اما کیفیت پایین آموزش و پرورش، کمبود امکانات در مدارس و اعمال خشونت علیه کودکان در مدارس و خانواده ها هنوز هم مایه نگرانی سازمانهای مدافع حقوق کودکان است.

مسئولان کمیسیون حقوق بشر افغانستان اعتیاد کودکان به مواد مخدر را هم یکی دیگر از موارد نگرانی خود در مورد کودکان می دانند

از وقتی که به کابل آمدم همه چیز اینجا برایم طور دیگری بود . دفعات قبل که هرات می آمدم

آسمان برایم رنگ دیگری داشت نمی دانم شاید چیزی شبیه مشهد بود.

از روزی که تصمیم گرفتم پایتخت بیایم تصویر ذهنی من بسیار متفاوت بود با آنچه که روبه رو

 شدم.

این جا همان جایی بود که احساس می شد به آن باید وطن گفت نه چیز دیگری .

جایی که سالهای طولانی در انتظارش بودم دوست داشتم جایی را که در آن متولد شدم را

ببینم و این احساس خوب در وطن بودن و ماندن را تجربه کنم .

همه چیز برایم جالب و دیدنی بود که البته جاهایی که باید تآسف خورد هم بی نهایت وجود

دارد که با همه اینها جای خوبی هست برای زندگی کردن و مفید بودن و مهم تر از همه

همرنگ شدن.

سوم جوزا/خرداد در افغانستان به عنوان روز معلم بزرگداشت می شود، اما خود معلمان می گویند آنها در وضعیت بدی به سر می برند

غلام حسین دانش، معلمی در ولایت مرکزی بامیان به بی بی سی گفت که سالها گفته شده که "معلم چراغ جامعه است"، اما این چراغ دیگر بدون روغن نمی تواند بسوزد و روشنی بدهد

به گفته او، در حال حاضر حقوق آموزگاران چهار تا پنج هزار افغانی (۸۰ تا ۱۰۰ دلار) است و آنها نمی توانند با این حقوق مخارج خانواده خود را تامین کنند.

آقای دانش گفت: "بیشتر معلمان اگر نیم روز در مکتب (مدرسه) است، حتماً نیم دیگر روز در کارهای دیگر مشغولند. در روستاها معلمان به کار کشاورزی می پردازند تا حد اقل نیازمندی های اقتصادی خود را تامین کنند."

فرزانه آموزگار مدرسه ای در غرب کابل می گوید حقوق کم و ثابت معلمان باعث شده که آنها در وضعیت بد اقتصادی قرار داشته باشند

خانم فرزانه می گوید او ماهیانه ۴۷۰۰ افغانی حقوق می گیرد و در خانه اجاره ای زندگی می کند و از هفت عضو خانواده او تنها خود او شغل ثابت دارد و یک برادرش کار روزمزد انجام می دهد، ولی بیشتر روزها کار گیرش نمی آید. مادر و پدر او بیکارند و سه برادرش به مدرسه می روند.

خانم فرزانه گفت که بیشتر از هزار افغانی به صاحب خانه می پردازد و بقیه حقوق خود را مواد غذایی می خرد. این آموزگار گفت سالانه تنها یک دست لباس برای خود و هر یک از اعضای خانواده اش می خرد.

غلام حسین دانش می گوید وضعیت بد اقتصادی معلمان و اشتغال آنان به کارهایی دیگر در کنار معلمی، باعث شده که آنها نتوانند با آمادگی درست در کلاسهای درس حاضر شوند. به گفته او، محدودیت شدید اقتصادی همچنین باعث شده که معلمان نتوانند کتاب بخرند و به منابع آموزشی دسترسی داشته باشند.

سطح پایین تحصیلی و عدم دسترسی بسیاری از معلمان به مواد و برنامه های آموزشی، به ویژه در مناطق دور افتاده و روستایی از دیگر مشکلات آنان است.

وزارت آموزش و پرورش افغانستان اعلام کرده است که در ۹۰ ولسوالی این کشور دختران به دلیل کمبود معلم زن از آموزش محروم شده اند

صدیق پتمن، معاون وزارت معارف، آموزش و پرورش افغانستان در گفتگویی اختصاصی با بی بی سی گفت که در این مناطق معلم زن در مدارس حضور ندارند و مردم به دلیل سنتهای اجتماعی دختران خود را به مدارسی که معلمان مرد استخدام شده اند، نمی فرستند.

آقای پتمن مشخص نکرد که این ولسوالیها در کدام مناطق افغانستان است، ولی عمدتاً در مناطق جنوبی و شرقی افغانستان معلمان زن به دلائل امنیتی و سنتهای اجتماعی نمی توانند کار کنند

معاون وزارت معارف افغانستان کمبود معلمان زن در این ولسوالی ها و همچنین محروم ماندن دختران از آموزش را چالشی بر سر راه توسعه "آموزش متوازن" در کشور و "نقطه ضعفی" برای مقامات وزارت آموزش و پرورش خواند

آقای پتمن گفت: "برای کسی که متعهد است که معارف متوازن داشته باشد، (محرومیت دختران از آموزش) یک نقطه ضعف است."

اگر چه او تاکید کرد که مردم با رفتن دختران به مدارس در کل مخالفتی ندارند، اما عزیز احمد هاشمی، رئیس اداره آموزش و پرورش خوست گفت که در این ولایت دختران تنها در مدارسی که معلمان زن و مردان پیر آموزش می دهند، حد اکثر تا کلاس ششم آموزش می بینند.

او گفت پدران و مادران دانش آموزان دختر حاضر نیستند دختران شان را به مکتب/مدارسه هایی که در آن ها معلمان زن استخدام نشده اند، از کلاش ششم به بالا بفرستند.

رئیس اداره آموزش و پرورش خوست گفت که در سراسر این ولایت تنها دو لیسه/دبیرستان دخترانه وجود دارد که دختران می توانند در آنها تا کلاس دوازدهم تحصیل کنند

به علاوه این، مشکلات اقتصادی و امنیتی هم باعث شده که شمار زیادی از کودکان نتوانند به مدرسه بروند. به گفته مقامهای وزارت معارف، این مشکلات در کل پنج میلیون و ۳۰۰ هزار کودک هفت تا ۱۸ ساله را از آموزش محروم کرده است

کمبود معلمان حرفه ای در کل، کمبود کتابهای درسی، مواد آموزشی و کلاس درس در مدارس، از دیگر مشکلاتی است که آموزش و پرورش در افغانستان با آنها روبرو است.

آقای پتمن می گوید از ۱۷۵ هزار معلم در ۱۲ هزار مدرسه افغانستان، تنها ۳۵ هزار تن آنان معلمان حرفه ای دانسته می شوند و بقیه آنها بر اساس "نیازمندی شدید" مدارس استخدام شده اند، در حالی که شرایط و تحصیلات کافی برای آموزگاری ندارند

به گفته او، از مجموع کل معلمان افغانستان ۷۰ هزار تن آنان فارغ التحصیل کلاس دوازدهم هستند و درجه تحصیل بقیه آنان، که شامل حدود ۷۰ هزار تن دیگر می شود، کمتر از این دست.

بر اساس تعریف وزارت معارف، کسانی که دست کم فارغ التحصیل کلاس چهاردهم مراکز تربیت معلم باشند یا مدارک بالاتر از آن داشته باشند، حرفه ای دانسته می شوند.

دولت افغانستان برنامه جدیدی را روی دست گرفته که براساس آن زمینه آموزش عالی را برای جوانانی که توان ادامه تحصیلات خود را در دانشگاه ها ندارند، فراهم می کند.

محمد ظاهر غوث معاون امور جوانان در وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان گفت در آغاز این برنامه، به جوانانی اولویت داده می شود که در مناطق نا آرام زندگی می کنند.

به گفته مقامات این وزارت، قرار است حدود هزار نفر از این جوانان، برای ادامه آموزش عالی به یکی از دانشگاه های خصوصی در کابل معرفی شوند

مسئولان وزارت فرهنگ می گویند در نظر است تفاهم نامه ای بین وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان و برخی از دانشگاه های خصوصی امضا شود

قرار است مرحله اول این برنامه ظرف دو هفته دیگر آغاز شود و از همین حالا، کمیسیونی برای شناسایی "جوانان مستحق" ایجاد شده است

آقای غوث افزود: "با توجه به مشکلات ناشی از نا امنی که سبب محروم شدن شمار زیادی از جوانان از تحصیلات عالی در برخی مناطق نا امن شده، هدف از آغاز این برنامه کمک به آموزش جوانان و تربیت آن ها است."

دانشجویانی که در دانشگاه های خصوصی در کابل درس می خوانند، سالانه باید نزدیک به 2 هزار دلار فیس(شهریه) بپردازند.

معاون امور جوانان در وزارت فرهنگ می گوید حالا دو دانشگاه خصوصی در کابل پذیرفته اند که زمینه آموزش عالی رایگان را برای جوانانی که شامل این برنامه می شوند، فراهم کند

براساس توافقی که بین وزارت فرهنگ و دانشگاه های خصوصی انجام شده در نظر است این جوانان در بخشهای اقتصاد، مدیریت، جامعه شناسی، ادبیات، مهندسی و طب (پزشکی) آموزش ببینند.

ادامه تحصیلات عالی در افغانستان، یکی از مشکلات روز افزونی است که دولت افغانستان با آن مواجه است، در حال حاضر دانشگاه های دولتی در افغانستان تنها می تواند حدود نصفی از داوطلبان ورود به دانشگاه ها را جذب کند

چندی پیش وزارت تحصیلات عالی افغانستان اعلام کرد که امسال از ۹۰ هزار داوطلب آزمون ورودی دانشگاه ها، ۵۵ هزار نفر پذیرفته می شوند.

مقامهای این وزارت می گویند از مجموع داوطلبان پذیرفته شده ۲۰ نفر آنان در دانشگاه های دولتی و ۳۰ تا ۳۵ هزار نفر دیگر در موسسات تربیت معلم و مراکز آموزشهای حرفه ای پذیرفته خواهند شد

مقامهای وزارت تحصیلات عالی می گویند میزان پذیرش در نهادهای تحصیلات عالی، امسال ۱۵ درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافته است. سال گذشته در مجموع حدود ۴۳ نفر در دانشگاهها و مراکز تربیت معلم و آموزشهای حرفه ای پذیرفته شده بودند

آنچه امروز از آن به عنوان هشت مارس یا روزجهانی زن نام می بریم ریشه در اواسط قرن نوزدهم و دهه های آغازین قرن بیستم دارد

ایده انتخاب روزی از سال به عنوان روز زن در 23 فوریه 1909 در جریان تظاهراتی در نیویورک رخ داد. دو هزار زن تظاهر کننده با شعار "حق رای برای زنان" پیشنهاد کردند هر سال، یکشنبه آخر فوریه، تظاهراتی سراسری در آمریکا بمناسبت "روز زن" برگزار شود

اعتراضات از خیلی وقت قبل آغاز شده بود. در سال 1857، زنان کارگر کارگاه های پارچه بافی و لباس دوزی در نیویورک آمریکا به خیابان ریختند و خواهان افزایش دستمزد، کاهش ساعات کار و بهبود شرایط بسیار نامناسب کار شدند. این تظاهرات با حمله پلیس و کتک زدن زنان برهم خورد. البته یک دهه قبل یعنی در سال 1840، زنان آلمان با اعتراض های آرام 19 مارس را روز زن نامگذاری کرده بودند.

یک سال بعد در جریان بزرگداشت قربانیان هشت مارس، فعالان باز هم سرکوب شدند

تظاهرات و اعتراضها زنان در آمریکا در سالهای بعد ادامه پیدا کرد، هر چند با سرکوب شدید پلیس مواجه می شد. موج اعتراضات مرزهای آمریکا را پشت سر گذاشت و به اروپا رسید و با جنبش های سوسیالیستی آن زمان که خواهان عدالتخواهی بودند گره خورد

حق طلاق، حق سقط جنین، تامین شغلی، منع آزار جنسی، کاهش ساعات کار روزانه از مطالبات جنبش زنان در کشورهای مختلف بود

مبارزات پی در پی زنان در نقاط مختلف دنیا سرانجام سازمان ملل متحد را وادار کرد تا در سال 1975 هشتم مارس را به عنوان روز جهانی زن به رسمیت بشناسد